PLANOWANIE

Cel powinien być sformułowany możliwie ściśle przed przy­stąpieniem do działania, tak by można było z kolei sposób dzia­łania przystosować do celu i do przewidywanych warunków. Cel powinno się też dostatecznie zrozumiale zakomunikować zespo­łowi wykonawców.Tę ostatnią wytyczną podkreślił niedawno ponownie R. M. Stogdill stwierdzając, że „na ogół członkowie (zespołu) są zdolni do bardziej sku­tecznego wykonywania swych działań, jeżeli wiedzą, czego się od nich oczekuje”.  Obmyślenie sposobu działania, dostosowanego do ustalonego celu i przewidywanych okoliczności, w których przyjdzie działać, jest niezbędnym warunkiem racjonalności, czyli poznawczego ugruntowania działań. Jest ono też koniecznym warunkiem uni­kania marnotrawstwa. Bez tego nie byłoby prawdopodobne, że zawczasu pozyska się potrzebne zasoby, ani że zastosuję się naj­bardziej skuteczne środki we właściwej kolejności.

Przygotowanie biznes planu

Zanim działalność gospodarcza zostanie założona formalnie, należy przygotować jej biznes plan. Będzie on zawierał nie tylko szczegółowy opis podejmowanego przedsięwzięcia, ale również jego źródła finansowania oraz spis wszystkich niezbędnych aktywów. Opracowanie biznes planu pozwoli także odkryć przedsiębiorcy słabe i mocne strony danego przedsięwzięcia. Dodatkowo łatwiej jest przewidzieć wszelkie zagrożenia analizując przyszłe otoczenie firmy i w ten sposób można przygotować się na to, co może się zdarzyć, również pod względem finansowym. Jedną z części jest plan organizacyjny określający pracowników, dostawców oraz osoby lub podmiot odpowiedzialny za księgowość. Nie można też zapomnieć o marketingu. Wykonanie zaś rachunku zysków i strat pozwoli na określenie, czy i w jakim stopniu działalność będzie opłacalna w pierwszych latach jej funkcjonowania. Poza tym rozpoczęcie działania firmy bez biznes planu może napotkać się z zaskakującymi sytuacji, które mogą nawet doprowadzić do jej likwidacji.

Wybór formy opodatkowania działalności

Założenie firmy staje się coraz prostsze. Jednak zanim się to uczyni, należy najpierw zastanowić się nad jej formą oraz sposobem opodatkowanie. To w dużej mierze pozwoli na osiąganie wyższych zysków netto. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mają do wyboru kilka form podatkowych. Podstawowa to tzw. zasady ogólne, czyli opodatkowanie według skali. Procent podatku zależy od wysokości dochodu. Do kwoty 85 528 zł płaci się 18%, a powyżej 32%. Dodatkowo uwzględniana jest kwota wolna od podatku. Kolejna forma to podatek liniowy, czyli 19% płacone od dochodu. Tu jednak nie można korzystać z wielu ulg. Często wybierany jest również podatek zryczałtowany w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych lub karty podatkowej. Jest to system uproszczony, ale nie ma możliwości odliczenia kosztów działalności od przychodu. Każdy przedsiębiorca powinien dokonać wyboru jeszcze przed rozpoczęciem działalności firmy. Jeśli się na tym nie zna, powinien skorzystać z usług specjalistycznego biura rachunkowego.

Analiza SWOT przedsiębiorstwa – co to takiego?

Sporządzanie analizy SWOT stało się dziś powszechną praktyką we wielu przedsiębiorstwach. Jest ona tworzona zarówno na wstępnym etapie zakładania firmy, jak również już podczas jej funkcjonowania. Profesjonalnie przygotowana analiza jest bardzo pomocna, ponieważ pozwala ocenić realnie szanse powodzenia danego biznesu na otwartym rynku. Właściwa analiza SWOT obejmuje po pierwsze wewnętrzne cechy określonego przedsiębiorstwa. Niezależnie od etapu na jakim firma się znajduje wyodrębnia się tutaj takie mocne i słabe strony firmy jak jej zasoby majątkowe, zasoby ludzkie, sieć kontaktów, czy też lokalizacja przedsiębiorstwa. Te czynniki są bardzo istotne i mogą decydować o sukcesie firmy, jednakże nie można zapominać również o czynnikach leżących po stronie zewnętrznego otoczenia. Mamy tutaj na myśli szanse i zagrożenia, na które niekoniecznie ma wpływ sama firma. Chodzi więc głównie o analizę bezpośredniej, jak i dalszej konkurencji, czynniki demograficzne, społeczne, ustawy prawne, czy też polityczne uwarunkowania.

Ekonomia dobrobytu – podstawowe tezy

Ekonomia dobrobytu to teoria stanowiąca część klasycznej szkoły ekonomicznej. Opiera się ona na założeniach Adama Smitha, Johna Milla oraz Davida Ricarda, dla których wzrost dobrobytu oznaczał wzrost wytworzonego produktu, tymczasem zgodnie z twierdzeniami „niewidzialnej ręki rynku”, jedynie propozycje Arthura Laffera (przede wszystkim obniżenie stopy opodatkowania dla wzrostu rozwoju gospodarczego), pozwoliłyby zapewnić maksymalny dobrobyt. Stałoby się to dzięki założeniom, że rynek sam zrównoważyłby podaż i popyt dzięki właściwej regulacji cen. Tradycyjna ekonomia przyjmowała pojęcie dobrobytu w znaczeniu mikroekonomicznym, jako sumę arytmetyczną użyteczności gospodarstw domowych. Jednak nowoczesne tezy sformułowane przez Alfreda Marshala istotnym czynnikiem jest poziom satysfakcji konsumenta (tzw. renta konsumecka) będącą różnicą pomiędzy rzeczywistą ceną dóbr, a ceną jako klient jest w stanie zapłacić za dane dobro. Im zatem wyższy jest na rynku poziom renty konsumenta, tym poziom dobrobytu społecznego możemy uważać za wyższy.

Podatki jako zmora dzisiejszych obywateli

Każdy praktycznie narzeka na podatki i nie ma co się dziwić gdyż z roku na rok są one coraz wyższe. Co kilka lat wybiera się nowy rząd z nadzieją, że politycy zrobią coś pożytecznego i umilą nam życia. Jednak prawda jest inna, finanse obywateli są w opłakanym stanie, z resztą tak jak finanse państwa. Ciągłe podwyższanie opłat za własny biznes to zmora przedsiębiorców, którzy czynią wszelkie kroki i szukają każdych kruczków aby ominąć istniejące prawo gospodarcze. Ekonomia i cała elita ekonomistów nic nie wskóra jeżeli nie wymyślą oni konkretnego i gotowego do zastosowania planu na podniesienie finansów naszego kraju. Jeżeli dziura budżetowa w ciągłym stopniu będzie się powiększać ucierpią na tym tylko i wyłącznie obywatele kraju gdyż czymś trzeba tę dziurę załatać. Wszelkie dotychczas prowadzone próby wyjścia z sytuacji kryzysowych nie dały skutku, chyba, że takie, w których to podatnicy łatali dziurę swoimi pieniędzmi. Można w tym przypadku zastosować zrównoważony rozwój bądź znaleźć produkt lub usługę, którą będzie można wprowadzić na rynek światowy.

Jak funkcjonuje giełda w dzisiejszym świecie

Giełda jest miejscem spotkań handlowych gdzie dokonuje się jednocześnie kupna i sprzedaży akcji różnych spółek i firm. Giełda jest również miejscem gdzie dość szybko można pomnożyć swoje finanse wystarczy dobrze zainwestować posiadane oszczędności i kupić akcję firmy mającej wysokie notowania. Jeżeli nie mamy pojęcia jak grać na giełdzie a mamy spore finanse i nie chcemy ich stracić powinniśmy zwrócić się o pomoc do maklera a szansa popełnienia błędu i zawarcia niekorzystnej transakcji będzie bliska zeru. Należy jednak pamiętać, że nasz biznes budowany tyko na podstawie notowań giełdowych jest dość niestabilny i jeśli nasze akcje stracą na wartości możemy wiele stracić. Mimo tego wielu przedsiębiorców inwestuje właśnie w papiery wartościowe dzieje się tak pewnie dla tego,że mamy gotowy produkt finansowy, więc wiemy, w co inwestować i nie musimy szukać strategii do realizacji celu, ponieważ gra na giełdzie rządzi się pewnymi ustalonymi prawami i my zwykli przedsiębiorcy nie mamy znaczącego wpływu na ich zmianę..

Kiedy opłaca się wziąć kredyt?

W wielu momentach naszego życia niestety nie unikniemy tego, by wziąć kredyt – pieniądze pozyskane z jego środków często wszak okazują się jedynym sposobem na to, by zakupić własne mieszkanie, samochód lub też drogi sprzęt elektroniczny. Nie możemy zapominać jednak o tym, że zaciągniecie kredytu stanowi także wielkie zobowiązanie i niezależnie od tego, jaka będzie nasza sytuacja finansowa w przyszłości, będziemy musieli koniecznie spłacać jego comiesięczne raty – warto zatem zadbać o to, by ich wysokość nie stanowiła dla nas problemu. Poza tym, nie każdy otrzyma taki kredyt – musimy liczyć się z tym, że jeśli nie możemy pochwalić się odpowiednio wysokimi, regularnymi oraz co najważniejsze – pewnymi dochodami, bank może odmówić nam przyznania takiej pożyczki. Kredyty różnią się pomiędzy sobą wieloma niuansami, z których najbardziej istotna z całą pewnością jest wysokość odsetek – to właśnie od nich zależy to, jak wysokie będą realne koszty związane z zaciągniętą przez nas właśnie pożyczką.

Banki wykorzystujące klientów

Zapewne mało kto wie, że banki nie są w stu procentach wypłacalne, na taką wiadomość każdy zareagowałby bardzo nerwowo. Otóż gdyby każdy klient konkretnego banku chciałby wypłacić swoje finanse w konkretnym momencie bank nie byłby w stanie wypłacić środków każdemu. To już jest taki biznes, na którym zarabia się krocie, a tak naprawdę nie trzeba być wypłacalnym. Ekonomia już dawno to odkryła jednak nikt nic z tym nie robi. Wprowadzenie pieniądza elektronicznego jeszcze bardziej ułatwia prowadzenie banku, pieniądz elektroniczny z reguły nie ma pokrycia w niczym. Kiedyś dawno temu pieniądze miały swoje odzwierciedlenie w złocie, dziś złota jest zbyt mało aby przeliczyć je na pieniądze, które aktualnie są w obrocie. Pieniądz elektroniczny to co prawda niezwykłą wygoda dla każdego, nie trzeba nosić przy sobie gotówki, ale jest to również zagrożenie, ponieważ każdy system ma wady i w razie jakiego cybernetycznego ataku na bank możemy nie odzyskać swoich pieniędzy. Należy rozważnie dysponować swoimi pieniędzmi i nie darzyć banków pełną ufnością.

Skalpowanie na Forex

Jedną z genialnych strategii, które można wykorzystać do zarabiania na Forex jest skalpowanie. Poznaj zasady, którymi się rządzi i odnieś sukces na rynku. W gruncie rzeczy skalpowanie jest mocno krótkoterminową strategią gry na Forex. Spekulant posiadający stosunkowo duży kapitał inwestycyjny otwiera pozycje raz za razem, aby skorzystać maksymalnie z danego ruchu cenowego. Stop loss jest tutaj ustawiany bardzo wąsko, a take profit wynosi zazwyczaj trzy do jednego. Skalpowanie jest bardzo popularną strategią gry, szczególnie wśród bardzo aktywnych graczy, którzy potrafią podejmować decyzje intuicyjnie i szybko otwierać/zamykać pozycje. Skalpowanie profesjonalnie stworzone może być szansą na stabilny pół pasywny dochód, dzięki automatycznym systemom transakcyjnym, które obecnie udostępnia praktyczne każdy popularniejszy broker Forex. Wystarczy tak skonfigurować platformę, aby wykorzystywała daną strategię do gry krótkoterminowej. Z takich możliwości zaczynają korzystać spekulanci detaliczni, którzy mogą dzięki temu rywalizować nawet z najpotężniejszymi instytucjami przynajmniej w zakresie skuteczności zawierania transakcji. Przez to, ze rynek Forex jest płynny oraz w gruncie rzeczy efektywny skalpowanie poparte dobrymi metodami otwierania pozycji może być sposobem na uzyskanie niezależności finansowej.

WYDAJNOŚĆ PRACY

Prócz skuteczności, korzystności i ekonomiczności w jej róż­nych postaciach sprawność w znaczeniu uniwersalnym obejmuje jeszcze szereg innych walorów praktycznych. Należą tu: wydaj­ność pracy „żywej”, energiczność, prostota, preparacja, czystość, udatność, dokładność, a także solidność wytworów, pewność śród- ków działania i „spolegliwość” ludzi działającyh, których to trzech ostatnich walorów stopniem najwyższym byłaby bez­względna niezawodność. Wydajność pracy żywej to nie to samo co wydajność w zna­czeniu ogólnym, o której mówiłem wyżej charakteryzując dąże­nie do jej zwiększenia jako jeden ze sposobów ekonomizacji dzia­łań. Różnica polega na zwężeniu rodzajów rozpatrywanych kosz­tów; chodzi tu bowiem tylko o pracę ludzką, a nie o inne rodza­je kosztów. Różni się ona też od „produktywności pracy” wspo­mnianej wyżej jako jedna z form „ekonomiczności względnej”. Tu różnica polega na tym, że mierząc wydajność pracy żywej bierzemy pod uwagę nie ilość, tylko czas pracy (czyli jej „wiel­kość rozciągłą”), pomijamy zaś jej intensywność, jej „zagęszcze­nie w czasie” [Marks 1951, s. 442], Por. też [Zieleniewski 1959, s. 35 37 i 41—43], „Pracować bardziej wydajnie, to — w tym samym czasie, takim samym wysiłkiem tej samej liczby pracu­jących wytwarzać więcej dóbr (i świadczyć więcej usług) w tym samym stopniu przydatnych do zamierzonych celów” [Kotarbiński 1960b, s. 88].

ZDOLNOŚĆ LUDZKA

Można więc też powiedzieć, że zachowa­nie ograniczeń niestopniowalnych jest składnikiem „skuteczności mini­malnej”, a zachowanie ograniczeń stopniowalnych — składpikiem „nad­wyżki” skuteczności ponadminimalnej albo składnikiem korzystności lub ekonomiczności.Zakładając zdolność ludzką douświadomienia sobie „wiązki” istotnych celów swego działania;prawidłowego określenia podstawowej postaci sprawności w zna­czeniu uniwersalnym, czyli podstawowego „waloru praktycznego”, który w danym działaniu powinien decydować o wyborze jego sposobu;szeregowania wszystkich przewidywanych skutków swego działa­nia wzdłuż jednej skali w porządku ich cenności (i analogiczną zdolność porządkowania poznanych rzeczywistych skutków działania);można więc zawsze znaleźć kierunek zmierzający do usprawnienia działań ludzkich. To zaś ostatecznie decyduje o usprawnieniu funkcjono­wania instytucji, co z kolei — jak wiemy — jest „zewnętrznym” celem uprawiania prakseologicznej teorii organizacji i zarządzania.W dalszym ciągu przekonamy się, że zwiększenie stopnia sprawności w znaczeniu ogólnym jest identyczne z podwyższeniem „stopnia zorga­nizowania” instytucji (4.1.3.), ,to zaś ze wzmożeniem jej integracji wew­nętrznej.

OGRANICZENIA W SPOSOBIE DZIAŁANIA

Możemy w tym miejscu powrócić myślą do wątpliwości zasygnalizo­wanych wyżej (3.1.4.) przy omawianiu relatywności powodzenia ze wzglę­du na cele działania i na „ograniczenia” nałożone na to działanie. Odpo­wiedź na pytanie, co począć, gdy cele są wzajemnie konkurencyjne, znaj­dziemy stosując do nich pojęcie korzyści przewidywanej w razie ich osiągnięcia. Wybierzemy mianowicie taką kombinację celów, która maksy­malizuje sumę cenności netto (korzyść). O technikach takiego rachunku powiem kilka słów niżej (5.2.3.).Ograniczenia w sprawie sposobu działania mogą być sformułowane albo w sposób niestopniowalny, albo w sposób stopniowalny. W pierw­szym przypadku (np. „działać zawsze i tylko zgodnie z prawem”) spośród wariantów działania odpadają w ogóle i definitywnie te sposoby, które nie spełniają tak stanowczo sformułowanego ograniczenia; odrzucimy je więc z góry jako pod tym względem niesprawne. W drugim przypadku (np. „jak najtaniej zbudować dom zapewniający określone wygody dla określonej liczby mieszkańców na określony czas”) ograniczenie „budować jak najtaniej” jest stopniowalne i dlatego warianty rodziny działań, speł­niające (według naszego przekonania) w pełni postulaty bezwarunkowe, uszeregujemy ze względu na koszt w porządku jego przewidywanej wiel­kości i wybierzemy najtańszy.

W OGÓLNYM ZNACZENIU

Tak więc zwięzłe sformułowanie pojęcia sprawność w znacze­niu ogólnym można ująć, jak następuje: ten spośród minimalnie skutecznych wariantów działania jest najsprawniejszy w znacze­niu ogólnym, który — jeśli o wyborze wariantu zadecydowała cenność skutku — jest najkorzystniejszy lub najekonomiczniej- szy spośród najbardziej skutecznych, jeśli zaś o wyborze warian­tu zadecydowała korzystność lub ekonomiczność, to ten przynaj­mniej minimalnie skuteczny wariant jest najbardziej sprawny w sensie ogólnym, który jest najskuteczniejszy spośród najbar­dziej korzystnych lub najbardziej ekonomicznych.Podsumujemy obecnie nasze uwagi o sprawności w znaczeniu ogólnym: Porządkując warianty danej rodziny działań według ich spraw­ności w tym znaczeniu należy odrzucić najpierw warianty nie rokujące skuteczności minimalnej; pozostałe należy z kolei upo­rządkować według tego kryterium, które w danych okoliczno­ściach powinno być podstawą wyboru sposobu działania (sku­teczność lub — zależnie od okoliczności — korzystność albo eko­nomiczność); działania spełniające to kryterium w najwyższym stopniu należy uporządkować według pozostałego kryterium. Jak widać, powstaje w ten sposób dobrze według „zasady leksyko- graficznej” uporządkowany zbiór wariantów stanowiących jedną „rodzinę”.

KILKA WARIANTÓW DO DYSPOZYCJI

Otóż żadnego działania nie nazwiemy sprawnym w znacze­niu ogólnym, jeśli nie spodziewaliśmy się, że zapewni nam ono przynajmniej minimalną skuteczność (3.3.1). Spośród wariantów, które w naszym mniemaniu zapewniają nam przynajmniej minimalną skuteczność, za najbardziej spraw­ny uznamy z kolei taki, o którym sądzimy, że w najwyższym stopniu spełni to kryterium, które było główną podstawą wyboru, mianowicie skuteczność nie uwzględniającą kosztu albo (zależnie od okoliczności) jedno z kryteriów uwzględniających koszty: korzystność lub ekonomiczność. Jeśli się jednak okaże, że mamy do dyspozycji kilka wariantów spełniających przyjęte kryterium w równej mierze, to jako kryterium pomocnicze zastosujemy to, któreśmy poprzednio pominęli.

WYBÓR ODPOWIEDNIEGO WARIANTU

Trzeba sobie uświadomić, że przy wyborze naj­odpowiedniejszego wariantu działania możemy się — zależnie od okoliczności — kierować jako głównym kryterium wyboru bądź to cennością przewidywanego skutku, bądź też przewidywa­ną korzystnością albo ekonomicznością zamierzonego działania. Wybierając wariant rodziny działań, w której wszystkie zasoby zużywane w działaniu posiadamy w nadmiarze (lub gdy są one tego rodzaju, że zaoszczędzonych w danym działaniu nie da się użyć w żadnym innym), gdy wchodzi w grę honor lub życie włas­ne albo osoby, która ma prawo do naszej opieki, staramy się osiągnąć maksymalny możliwy wynik użyteczny bez względu na koszty, czyli dokonujemy wyboru wariantu działania przede wszystkim ze względu na jego skuteczność. Ale jeśli zasoby za­oszczędzone w danym działaniu możemy korzystniej zużyć w in­nym działaniu — np. jeśli decydujemy o alokacji posiadanych funduszów na inwestycje wynoszących 1000 jakichś jednostek i mamy do wyboru albo całość tej kwoty przeznaczyć na jeden typ urządzeń, albo podzielić ją na kilka różnych typów, to głów­nym kryterium wyboru będzie stopień ekonomiczności poszcze­gólnych inwestycji albo łączna korzystność wszystkich.

BRAK WSPÓLNEJ MIARY

Brak nam też wspólnej jednostki miary dla różnych walorów praktycznych, która umożliwiłaby ich dodawanie i porównywanie między sobą.W celu uzyskania „narzędzia” umożliwiającego porównanie z sobą wariantów rodziny działań ze względu na jednolicie rozu­mianą sprawność zaproponowałem pojęcie „sprawność w sensie ogólnym”. Tak rozumiane pojęcie sprawności zawiera w sobie zarówno skuteczność jak korzystność lub ekonomiczność. Można je najkrócej ująć w sformułowaniu może trochę skomplikowanym. Po wniknięciu w jego treść okaże się jednak, że jasno odzwier­ciedla ono istotę rzeczy i umożliwia operatywne posługiwanie się pojęciem sprawności.Aby wprowadzić się w zagadnienie, trzeba, po pierwsze, przy­pomnieć sobie, że pojęcia skuteczności i ekonomiczności traktu­jemy tu jako wielkości bezwymiarowe, a korzystność sformuło­waliśmy w ten sposób, że można ią wyrażać w jednostkach cen­ności.

W SENSIE MANIPULACYJNYM

W sensie manipulacyjnym sprawność znaczy z grubsza to sa­mo, co zręczność w posługiwaniu się własnymi narządami oraz narzędziami stanowiącymi ich przedłużenie [Kotarbiński 1965, s. 127]. To znaczenie sprawności, jako odnoszące się tylko do działania jednoosobowego, możemy tu pozostawić na boku. Oba pierwsze prakseologiczne znaczenia terminu sprawność są nam natomiast potrzebne w teorii organizacji i zarządzania. Pierwsze jako nazwa zbioru wszystkich pozytywnie ocenianych cech działania, drugie jako łączna pozytywna ocena. Nie są one jednak wystarczające w teorii mającej torować drogę do mate­matycznie sformalizowanego ujęcia zagadnień sprawnego działania i sprawnego funkcjonowania instytucji. Posługując się np. syn­tetycznie rozumianym pojęciem sprawności nie potrafimy powie­dzieć, który wariant rodziny działań jest bardziej sprawny: czy ten, który jednoczy w sobie więcej różnych walorów praktycz­nych, ale występujących w niższym stopniu, czy też ten, który ma ich mniej, ale w którym występują one w wyższym stopniu.